Praca telemarketera od lat budzi sporo kontrowersji. Niektórzy twierdzą nawet, że to praca dla masochistów. Czy aby na pewno?

Telemarketer to pracownik zajmujący się obsługą i badaniem potrzeb klientów oraz sprzedażą produktów i usług za pośrednictwem telefonu. Pracują oni zwykle w dość trudnych warunkach (wiele osób w jednym pomieszczeniu, oddzielone jedynie cienkimi ściankami z dykty). Zarobki niestety nie imponują i zamykają się w granicach 1600 – 2300 zł. Płaca podstawowa to około 4/5 zarobków, pozostałą część stanowią prowizje ze sprzedaży lub premie.

Co budzi tak wielki strach, przed pojęciem pracy telemarketera?

Niektórzy twierdzą, że telemarketerem trzeba się urodzić. Z pewnością trzeba mieć pewne predyspozycje, jak choćby doskonała znajomość języka polskiego i technik perswazji, łatwość w  nawiązywaniu kontaktów, miły głos, umiejętności negocjacyjne czy dar przekonywania. Pracownik nie może zaprezentować podczas rozmowy swojego wyglądu czy schludnego ubrania. Musi zrobić wszystko, aby rozmówca wyczuł jego pozytywny nastrój, uśmiech i dobre chęci. Bardzo ważnym atutem telemarketera jest odporność na stres. Musi być przygotowany na częste odmowy lub wręcz rzucanie słuchawką.

Skąd taka niechęć do telemarketerów?

Krwiopijcy, natręci, kłamcy, oszuści… to tylko niektóre z określeń skierowanych często w ich stronę. Wielu uważa, że zrobią oni wszystko, aby sprzedać bubel o którym nawet nie mają pojęcia. Nic bardziej mylnego. To normalny pracownik, któremu zależy na zarobku firmy oraz własnym. Zdarzają się klienci, którzy reagują zbyt gwałtownie lub są zwyczajnie chamscy. Niektórzy zadają mnóstwo pytań dotyczących produktów czy usług i specjalnie przedłużają rozmowę aby na końcu podziękować i powiedzieć, że w ogóle ich to nie interesuje. W tych trudnych przypadkach telemarketerzy muszą zachować spokój i cierpliwość. Dobrą reakcją jest uprzejma ignorancja lub przesadna wyrozumiałość.

Czy ten stres się opłaca?

Mistrzowie telemarketingu są w stanie zarobić znacznie więcej, niż wskazuje średnia. Trzeba jednak przyzwyczaić się do ciągłego siedzenia ze słuchawkami na uszach i powtarzaniu w kółko tych samych reguł. Z pracą telemarketera jest ten problem, że bardzo szybko się nudzi, zwłaszcza gdy nie widać szans na awans. Pracodawcy z kolei nie chcą awansować swoich najlepszych pracowników, ponieważ wiedzą, że bardzo trudno ich zastąpić.

Menadżerowie radzą aby w takich przypadkach awansować pracowników, umożliwiając m kształcenie następców.